PDA

View Full Version : رب !



اوشو
12-27-2010, 12:15 AM
رب

رب اک گُنجھلدار بُجھارت
رب اک گورکھ دھندا
کھولن لگیاں پیچ ایس دے
کافر ہو جائےبندہ
کافر ہونوں ڈر کے جیویں
کھوجوں مُل نہ کُھنجیں
لائی لگ مومن دے کولوں
کھوجی کافر چنگا

تیری کھوج وچ عقل دے کھنبھ جھڑ گئے
تیری بھال وچ تھوتھا خیال ہویا
لکھاں اُنگلاں گُنجھلاں کھول تھکیاں
تیری زُلف دا سِدھا نہ وال ہویا
گھگی بَجھ گئی سنکھاں دی رو رو کے
پِٹ پِٹ کے چُور گھڑیال ہویا
چِیک چِیک کے قلم دی جیبھ پاٹی
اجے حل نہ تیرا سوال ہویا
تیری سِک کوئی سجری سِک تاں نئیں
ایہہ چروکنی گلے دا ہار ہوئی
ایہہ اودوکنی جدوں دا بُت بنیا
نالے دِل دی مٹی تیار ہوئی

تیرے ہِجر وچ کسے نے کن پاڑے
اتے کسے نے جٹاں ودھائیاں نیں
بُوہے مار کے کسے نے چِلّے کٹے
کسے رڑے تے راتاں لنگھائیاں نیں
کوئی لمکیا کھوہ دے وچ پُٹھا
اتے کسے نے دھونیاں تائیاں نیں
تیرے عاشقاں نیں لکھاں جتن کیتے
پر تُوں مونہہ توں زُلفاں نہ چائیاں نیں
تیری سِک دے کئی تہائےمر گئے
اجے تیک نہ وصل دا جُرعہ لبھا
لکھاں سسیاں مر گئیاں تھلاں اندر
تیری ڈاچی دا اجے نہ کُھرا لبھا
کسے پُھل قران دا پاٹھ کیتا
کسے دل دا پتر کھولیا یے
کسے نیناں دے ساگر ہنگال مارے
کسے ہِک دا کھُونجا پھرولیا وے
کسے گلھاں دے دیوے دی لو تھلے
تینوں زُلفاں دی رات وچ ٹو لیا وے

رو رو کے دنیا نے راہ پائے
پر توں ہس کے اجے نہ بولیا وے
دیدے کلنج مارے تیرے عاشقاں نیں
اجے اتھرو تینوں نہ پوہے کوئی
تیری سونہہ کُجھ رون دا مزہ ای نٕیں
پُونجھن والا جے کول نہ ہوئے کوئی

تیری مانگ دی سڑک تے پیا جیہڑا
اُس نوں حِیلیاں نال پرتائیا تُوں
حِرصاں، دولتاں، حُسناں، حکومتاں دا
اوس سے راہ وچ چوگا کھِنڈایا توں
کسے قیس نوں لگا جے عشق تیرا
اُس نوں لَیلیٰ دا لیلا بنایا توں

کسے رانجھے نوں چڑھیا جے چا تیرا
اُس نوں ہیر دی سیجے سوایا توں
ساڈے ہنجواں کیتا نہ نرم تینوں
ساڈی آہ نے کیتا نہ چھیک تینوں
اسیں سڑ گئے وچھوڑے دی اگ اندر
لاگے وسدیاں آیا نہ سیک تینوں

کسے چھنّاں بنایا جے کھوپڑی دا
توں بُلیاں نال چھوہائیاں نہ
کسے دل دا رانگلا پلنگ ڈاہیا
تیرے ناز نوں نیندراں آئیاں نہ
کسے جُتیاں سیتیاں چم دیاں
تیری بے پرواہی نے پائیاں نہ
رگڑ رگڑ کے متھے چٹاخ پِے گئے
اجے رحمتاں تیریاں چھائیاں نہ
مار سُٹیا تیریاں روسیاں نیں
پھوک سُٹیا بے پرواہی تیری
لے کے جان توں اجے نہ گُھنڈ چایا
خبرے ہور کیہہ اے منہ وکھائی تیری
جے توں مونہہ توںزُلفاں ہٹا دیویں
بِٹ بِٹ تکدا کُل سنسار رہ جائے
رہ جائے بھائی دے ہتھ وچ سنکھ پھڑیا
بانگ مُلّاںدے سنگھ وِچکار رہ جائے
پنڈت ہوراں دا رہ جائے سندھور گھُلیا
جام صوفی دا ہویا تیار رہ جائے
قلم ڈیہہ پئے ہتھوں فلاسفر دی
مُنکر تکدا تیری نُہار رہ جائے
اک گھڑی جے کُھلا دیدار دے دئیں
ساڈا نِت دا ریڑکا مُک جاوے
تیری زُلف دا سانجھا پیار ہووے
جھگڑا مندر مسیت دا مُک جاوے


پروفیسر موہن سنگھ

کا کا سپاہی
12-27-2010, 10:03 AM
بہت اچھی شئیرنگ ہے اوشو صاحب

شاہ زاد
03-12-2011, 09:59 AM
اگر نفس شاعری کی بات ہے تو یقینا یہ بہترین شاعری ہے ، لیکن اگر ان اشعار کو کوئی تصوف یا شریعت کی آڑ میں استعمال کرنا چاہے تو بہت نامناسب اشعار ہیں . . . اور اگر اس کا مقصد وحدت ادیان کا ایسا ہی کوئی اور احمقانہ فلسفہ ہے تو ان اشعار کو پڑھنا اور سر دھننا لادینیت کے سوا اور کچھ نہیں ....
اوشو بھائی! امید ہے آپ میرے تبصرے سے ناگواری محسوس نہ فرمائیں گے . . . . . کیوں کہ صحیح بات کی طرف راہ نمائی ضروری ہے ،،، ہم میں سے بہت سے لوگ صرف مطالعے کی حد تک ہر ہندو سکھ کرسچین وغیرہ کی احمقانہ شاعری پڑھ کر واہ واہ کرنے لگتے ہیں اور معنی پر بالکل غور و فکر نہیں کرتے . . . یا اگر کرتے ہیں تو تصوف کی آڑ لے لیتے ہیں . . . حالاں کہ تصوف شریعت سے الگ کوئی چیز نہیں . . .یاد رکھیں وہ تصوف جو ائمہ اربعہ کی فقہ سے باہر کی کوئی چیز پیش کرے وہ ہر لحاظ سے مردود ہے ... شیخ سعدی بہت پہلے فرماگئے اور بجا فرماگئے:

خلاف پیمبر کسے راہ گزید
کہ ہرگز بمنزل نہ خواہد رسید
اس لیے اگر دوہڑے یا ایسی ہی دوسری شاعری پیش کرنے سے پہلے معانی پر غور کر لیا جائے تو بہت مناسب ہوگا.... . . . امید ہے آپ میری گزارشات پر ٹھنڈے دل سے غور کریں گے . . . آپ کا بھائی احمد شاہ زاد